Van smelten en gieten
naar ijzersterk genieten

Van smelten en gieten
naar ijzersterk genieten

Van smelten en gieten
naar ijzersterk genieten

Van smelten en gieten
naar ijzersterk genieten

Van smelten en gieten
naar ijzersterk genieten

TAALKEUZE: NL | DE | EN

De Parkdichter no. 83

DE PARKDICHTER

De Parkdichter is een rubriek onder redactie van dichter Hans Mellendijk die op onverwachtse momenten een poëtisch commentaar zal posten dat betrekking heeft op een activiteit op het DRU Industriepark.

Bijdrage 83

De Expositiewerkgroep van Kunstenaarscollectief BREEKijzer presenteert in de Giethal van ICER innovatiecentrum op het DRU Industriepark.

 

DRIE KERAMISTEN EN DE ZEN VAN DE REKKELIJKE TIJD

op de reguliere openingstijden van vrijdag 13 januari t/m zondag 5 maart 2017; dinsdag t/m vrijdag 10:00-17:00 uur | zaterdag en zondag 13:00-17:00 uur.

Entree: gratis als alleen de expositie van BREEKijzer bezocht wordt: aanmelden bij de balie.

 

Job Heijkamp transformeert met behulp van houtasglazuren en sgrafittotechniek de eenvoud tot het onverwachte, tot karakteristieke beelden. De vormgeving houdt hij bewust eenvoudig. Niet al te veel toeters en bellen of frutsels. Klokbekerachtige vazen, komvormen met een simpel voetje, wat reliëf-achtige uitstulpingen … uitbundiger moet het zeker niet worden. Het adagium ‘Minder is meer’ is op zich wel waar. Echter geen essentieel punt voor Job. Bij het glazuren is zijn neiging juist ‘Hoe meer, hoe beter!’ Georganiseerde chaos op de huid in de glazuren, dat dan weer wel.

Ella Koopman onderzoekt de huid van de dingen, als de zender van de boodschap. Het is het verhaal van menselijk onvermogen en van berusting, van de schoonheid van het onaffe, het onvolmaakte. We kijken in flarden, altijd in context, dus voegt ze brokstukken bijeen tot een geheel, om haar verhaal te vertellen met de ‘kop’, het hoofd als voornaamste drager van betekenis. Hoe rekkelijk is keramiek? Om het dramatische effect van het werk door vertekening te versterken zijn sommige koppen ondergedompeld in grote vazen vol water; het water staat ons aan de lippen. Ook Icarus komt voorbij; wij zijn in nood en kijken machteloos naar boven. Zijn we ziende blind geweest?

Rob Muylaert nam deel aan een internationale workshop in 1987 en latere werkperiodes in Japan zijn sterk van invloed geweest op de inhoudelijke keuzes van het werk en een definitieve keuze voor keramiek. De herkenning van de verwantschap met de ideeën van de ‘unknown craftsman’ die in Japan waardering en erkenning kregen in de ‘mingei’-traditie veranderde zijn leven. Na meer dan 25 jaar en veel bezoeken aan Japan heeft de invloed van Zen zijn werk en leven opnieuw veranderd. Zijn werk bestaat vooral uit unica, unieke stukken, maar komen dus voort uit het ambachtelijk gemaakte gebruiksgoed.

De Parkdichter zocht in zijn eigen oeuvre en vond daar het hierna volgende gedicht geschreven in het Nedersaksische dialect van Varsseveld.

 

TAO

Tao is ’t laeven

de weg te gaon.

 

Of i’j nòw in

Jahweh, God, Allah

of Boeddha geleuft.

Of neet.

 

Gemakkelek is

ander verdreet.

 

© Hans Mellendijk

zonder titel | Rob Muylaert

Tweet about this on TwitterShare on FacebookGoogle+Email to someonePrint this page